Kościół aby zrozumieć Maryję, stara się na Nią spojrzeć tak, jak patrzy na Nią Bóg.W pewnym sensie jest Ona “ Tajemnicą Króla”, w samym sercu Trójcy Przenajświętszej, będąc zarazem jedyną, spośród wszystkich istot Córą Ojca, Matką Syna i « Oblubienicą » Ducha Świętego, mogąc realizować w pełni z samym Bogiem, trzy wymiary miłości (synowską- rodzicielską-małrzeńską).
Maryja jest Nową Ewą, która uczestniczyła w życiu i w odkupieńczym dziele Nowego Adama, w sposób zupełnie wyjątkowy (niepokalane poczęcie w swoim łonie przez dziewięć miesięcy, dzieciństwo i życie ukryte przez 30 lat, stałe zjednoczenie w czasie działalności publicznej, doskonałe zjednoczenie po Wniebowstąpieniu). Sama Maryja spędziła więcej czasu z Jezusem, niż wszystkie inne istoty razem złączone. Będąc Matką Chrystusa – Głowy Kościoła, jest Ona zarazem Matką Jego Ciała – Kościoła, roztaczając nad każdym człowiekiem swoje wyjątkowe macierzyństwo.
Bóg odpowiadając na doskonałe « fiat » całego życia Maryi, obdarzył Ją wyjątkową chwałą, która przewyższa chwałę każdego innego stworzenia : Królowa nieba i ziemi jest przede wszystkim Matką Boga i Matką ludzi. Bóg pragnie, abyśmy szli do Niego przez Nią, tak jak On przyszedł przez Nią do nas. Trudno jest mówić o Maryi, nie umniejszając Jej blasku i Jej wielkości. Dlatego Hymn Akatyst śpiewa :
Raduj się Góro, której wysokość przewyższa myśli ludzkie,
Raduj się Otchłani o niezmierzonych głębokościach nawet dla aniołów,
Raduj się Ty, która prowadzisz mędrców do krańców ich mądrości,
Raduj się Ty, która prowadzisz uczonych do granic ich rozumowania,
Raduj się Ty, przed którą najsubtelniejsze duchy się wahają ,
Raduj się Ty, przed którą poetom brakuje słów…
________________
Ekipa MDN
Print
