Święty Ignacy Loyola, założyciel Towarzystwa Jezusowego (1491 – 1556)

Założyciel Towarzystwa Jezusowego, święty Ignacy urodził się w rodzinie arystokratycznej w zamku Loyola, w Hiszpanii.  Był najpierw paziem na dworze krόla Ferdynanda V, następnie wybrał karierę wojskową. Zaniedbywał się całkowicie jako chrześcijanin, kierując się pychą ;  pociągały go wyłącznie przyjemności.

Z tego rycerza wiodącego światowe życie, Pan Bόg uczynił jednego z pierwszych rycerzy chrześcijańskich wszystkich czasόw

W 1521 roku, podczas oblężenia Pampeluny, kula armatnia rozerwała prawą nogę młodego oficera, ktόry już po paru dniach otrzymał ostatnie namaszczenia. Następnie zapadł w sen, w ktόrym zobaczył świętego Piotra, jak ten poprzez dotyk jego rany, uratował go od śmierci.  Po obudzeniu znalazł się poza niebezpieczeństwem, chociaż unieruchomiony i skazany na długą bezczynność.  Przeczytał wόwczas życie Jezusa-Chrystusa i biografie rόżnych świętych.  Na początku czytał bez większej uwagi, pόźniej z coraz większą emocją. Zaczęła się w nim gwałtowna walka, ale w końcu poddał się i łaska zwyciężyła.  Jak bywa często u ludzi tej klasy, ktόrzy nie robią nic do połowy, postanowił, że stanie się wielkim świętym, jeszcze tego samego dnia.  Zaczął umartwiać swoje ciało z wielkim rygorem, budził się każdej nocy, aby opłakiwać swoje grzechy.  Jednej nocy poświęcił się Jezusowi-Chrystusowi za pośrednictwem Świętej Dziewicy – ucieczce grzesznikόw i przysiągł Jej dozgonną wierność.

Objawienie Maryi, potwierdzające jego nawrόcenie

Jednej nocy Maryja objawiła się jemu, otoczona światłem, trzymająca w swoich ramionach Dzieciątko Jezus.  Wkrόtce odbył generalną spowiedź i w sposόb jak to czynili rycerze tej epoki, zawiesił swόj miecz na ołtarzu Najświętszej Maryi Panny, na Montserrat.  Następnie całkowicie wycofał się z dotychczasowego życia i pojechał na rok do Manresy, gdzie wiόdł życie surowe i ascetyczne, na wzόr sławnych anachoretόw, żyjąc z jałmużny, poszcząc o chlebie i wodzie, nosząc włosiennicę i przez 6-7 godzin dziennie, modlił się klęcząc.  Demon usiłował go do tego wszystkiego zniechęcić rόżnymi sposobami, lecz bezskutecznie.  W tej samotności doznał wielu głębokich przeżyć duchowych, ktόre wykorzystał pόźniej w  « Ćwiczeniach duchowych », w jednej z najciekawszych książek, ktόre zostały napisane ręką ludzką. Zmuszony do rezygnacji z zamiaru pozostania w Ziemi Świętej na stałe, postanowił rozpocząć studia, w celu niesienia pomocy duszom.  Studiował przez 11 lat.  W 1537 roku przyjął święcenia kapłańskie.  W roku 1540 ukonstytuowało się ostatecznie dzieło jego życia – Towarzystwo Jezusowe, ktόre można nazwać rycerstwem Chrystusowym i bulwarem chrześcijaństwa.  Ta fundacja jest wielką chlubą, niewątpliwie jedną z największych dzieł w Kościele katolickim ;  nauki świeckie i nauki święte, nauczanie, apostolstwo, nic nie może być obce Towarzystwu Jezusowemu :  « Ad majorem Dei gloriam ! » - Na największą chwałę Boga !


(« Życie Świętych na każdy dzień roku », Tours, Wyd. Mame 1950)